Vluchten, onafscheidelijk gekneveld aan de lontIn passionele schaduw, doel dat niet raakt afgerondEen stukje uitgerafelde draad, houvast aan verledenRoodgloeiend, fel verbrand, zichtbaar geledenTorenhoge vlammen, inspiratie praat tegen de muurWarme uitstraling, fata morgana van oplaaiend vuurAangewakkerd zolang het vet vloeibaar kan…
Dicht bij de stoof, vuurpot vol verhalen Roodgloeiende kolen die in warmte verdwalen Impressies uit de wereld, hoog oplaaiend vuur. Een broedplaats voor woorden, passioneel en puur Tijdloos wegdromen, gezellig keuvelen bij de haard Wegdrijvende wolken, ingrediënten lekker gegaard Ambachtelijk…
Torenhoog gestapeld, fantasierijk, dwars door alles heen Wilde waan, mijn wereld denkt aan jou alleen Eindeloos genieten, magische mist verschuilt in de wolken Evenwicht gevonden in doordraaiende wilde kolken Telkens ik naar je kijk, vloeit energie mijn lichaam door Water,…
Een penseel, de Meester met een volgeladen geest Een diep gekerfde indruk, passioneel, onbevreesd Netjes afgelijnd, kris kras puzzels door elkaar Terpentijn gedachten, leven als een kunstenaar Welgekozen kleur, poreus weggezonken in z’n doek Aanval met kleurenstokken, verbeelding op bezoek…
Droevig ogen sluiten, handen in het haar Explosie diep vanbinnen, weinig commentaar Rond af wat je voorgoed de wereld uit wil zien Tover je dromen, vergeet angsten van voordien Innerlijke vrijheid, je eigen keuzes maken Geniet, geloof dat alles buiten…
Nachtlampje verspreidt z’n schaarse licht Emotionele ontlading, ogen vallen dicht Geheime gedachten, met veel liefde gevuld Eerbiedig zoenen, wilde tongen gekruld Naakte lichamen, zweetdruppels vloeien in elkaar Een wilde rivier, zompige oever zelden zo bereikbaar Naarstig staren naar hoge toppen…
Zachtjes dwarrelt z’n zoute traan naar beneden Ellenlange tocht, wegvluchten uit het verleden Voorgoed vertrokken naar het beloofde land Edelmoedig opgestapt, in smokkelhandel gestrand Noodgedwongen reizen naar fictief paradijs Erbarmelijk kader, een mensonwaardige reis Nationaliteiten opgehoopt, veel te dicht bij…
Zonder lichaam, weinig tastbaar leven Eerbiedig dat unieke stuk onuitgegeven Strijden voor die zuurverdiende ego-cel Ellebogenwerk onder ’t onovertroffen vel Niemand hoeft ooit verscheiden te zijn Troeven uit te spelen in z’n denkend brein Wellustig kijken naar die nieuwe uitdaging Intiem…
Vluchten, geen werkelijkheid meer verdragen In rondjes draaien, bomvol onopgeloste vragen Jammeren tot griezelig donkerzwart overwint Flamberen in de hel, door vlammen verblind Energie weggevloeid, volledig tot as herleidt Niemand zag ’t vuur vertrekken, fel bevochten strijd Telkens weer opboksen…
Vriendschap, een spontane lach op het gezicht Iemand die in jouw leven wonderen verricht Eerlijkheid troef, geen immens groot kaartenhuis Ruige vestiging, geen afgebrokkeld gruis Eindeloos veel hoop, om verder op te bouwen Nest opgetrokken in cement, boordevol vertrouwen Tevreden…
