Moet België helemaal in vlammen opgaan voor we door hebben dat we ons gat aan het verbranden zijn en nog heel lang op de blaren gaan moeten zitten. Klimaat slaat meedogenloos toe. We krijgen zoveel signalen dat het hoogtijd wordt om de tanker de haven in te varen, uit het water te halen en met kleinere boten redden wat er allemaal nog te redden valt.

Na corona, de problemen in de Vesderstreek, nu de Hoge Venen. We kunnen toch niet blijven negeren dat we de andere kant uit moeten. Beleid moet toch doorhebben dat dit een hevig brandende kwestie is?
Sommige organisaties schreeuwen al decennia uit wat er op ons afkomt.
En wat gebeurt er tot op heden? Niets of alleszins veel te weinig. Ze lachen er eens mee in Brussel.
Het probleem zal zich wel oplossen, zonder te luisteren en te kijken naar wat de oorzaken zijn.
Men volgt liever de lobby van grote bedrijven zodat eigen portefeuille en macht over het land gevrijwaard blijven. We sluiten over regeringskwesties nog liever compromissen met andere partijen dan de noden aan te pakken. Is dat politiek?

De situatie in de Hoge Venen doet me wat denken aan de Vesderstreek waar ik meer dan zes maanden heb geholpen na de ramp om huizen leeg te maken en mensen van basisbehoeften te voorzien. Ik ga er af en toe nog eens naartoe. Er blijven vele littekens achter.
De Koning en wat regeringsleden gaan dan daags na de ramp langs maar liggen ’s avonds opnieuw zonder zorgen in hun eigen bed te slapen; Daarmee is de kous dan vaak af. We hebben niemand meer gezien in de maanden die erop volgden.
In oktober als het weer wat kouder wordt en krijgt dit onderwerp geen aandacht meer maar ondertussen zijn er miljoenen insecten, zoogdieren, vogels, bomen, struiken en planten in rook opgegaan. Ik vraag me af de tienduizenden kraanvogels die hier binnen een paar maanden overvliegen nog gaan kwetteren. In mijn verbeelding zie ik de bomen nog staren, alsof ze wisten dat dit vroeg of laat ging gebeuren., zelfs de zeldzame vuursalamander die ik af en toe in het gebied tegenkwam, zal geen uitweg gevonden hebben.

En het stopt niet meer. Er is de laatste jaren veel te weinig aandacht voor de natuur, biodiversiteit en water. Te weinig aandacht voor essentiële zaken die het leven van onze kinderen, kleinkinderen en al wie volgt een leefbare toekomst te geven.

Sinds 2023 stap ik door België. Ik doe in elke gemeente een wandeling tussen 5 en 20 km.
De Hoge Venen is het gebied waar ik aan zo goed als alle wandelingen 5 botjes op 5 heb gegeven (www.stoofstapt.be). Ik hou van het gebied, het geeft rust en tegelijk uitgestrekte vergezichten, het geeft ons zoveel mooie beelden, sportieve uitstapjes, gezellige plekken, alsof je even van de wereld bent. Weg van alles. Een groot verlies. 3000 ha die moeten herstellen of onherstelbaar achtergelaten worden.
Ik hoop dat we als Belgen samenwerken om dit gebied zo snel mogelijk opnieuw levensvatbaar maken, want dit gebied is even belangrijk voor Vlamingen als voor Walen, dat is heel België trouwens.

De essentie van mijn wandelen is de rugzak leegmaken en geld ophalen voor goede doelen, maar ondertussen kijk ik ook naar wat er aan de hand is met dit land en dat is niet fraai.
Ik weet waarover ik spreek. De laatste vier jaar ben ik door elke gemeente geslenterd. Ik heb gezien hoe mooi het is, maar tevens hoe fragiel en klein de dingen wel zijn. Hoeveel problemen er op terrein zichtbaar zijn.
Ik zie het land armer worden, meer daklozen op straat, mensen zoals u en ik in steden, maar ook in dorpen slaapt men ondertussen buiten en rijdt men met de grootwarenhuis kar rond met daarin dat klein beetje inboedel dat nog rest en een slaapzak om toch de nacht toch nog wat comfortabel door te brengen.
Ik probeer te bedenken hoe het zover is kunnen komen maar eigenlijk is dat simpel: men brandt alles stelselmatig af, zorg, onderwijs, natuur, mobiliteit, landbouw… om vooral economie op te bouwen. De welvaart van de mensen want die is kei belangrijk. Het welzijn veel minder.
Ik hoop dat ik niet de enige ben die ziet dat er verkeerde beslissingen worden genomen waarvan ik denk dat ze vaak in eigen belang zijn.
Hoelang houdt zo’n beleid het nog uit?

Kom a.u.b. uit uw ivoren toren en ga op terrein kijken wat er verkeerd loopt. Ga praten met mensen. Bekijk hoe de dingen samen opgelost kunnen worden. Luister naar mensen, naar bewoners, natuurliefhebbers, mensen in straat die gelukkig en vrolijk willen zijn.
Werk aan een beperkte bestuursploeg, die veel sneller beslissingen kan nemen, dan het netwerk aan ministers dat we nu hebben. Niemand weet nog wie voor wat bevoegd is.
We weten wel dat de beslissingen die genomen worden vooral over macht en money gaan en dat in alle domeinen: zorg, landbouw, onderwijs, mobiliteit, binnenlandsbeheer, …
De meeste keuzes die tot nu toe gemaakt worden, zijn compromissen die andere partijen gelukkig maken, maar niet de bevolking.

Nu alles zwart ziet en we ons over het zoveelste drama moeten zetten is het hoogtijd echte actie te ondernemen. We moeten vooruit. Samenwerken. Opnieuw zorgen dat deze groene long een paradijs wordt voor beide landsdelen. We weten dat er opnieuw herstel zal komen, maar het zal vooral van beleid afhangen op welke termijn.
Hou die regeringscompromissen achterwegen en ga eindelijk eens voor de zovele miljoenen mensen die het land eer aan doen, door plichtsbewust belastingen te betalen en in een land willen wonen waar eerlijkheid en respect opnieuw hoog in het vaandel moet worden gedragen. Laat ons Noord en Zuid opnieuw verbinden, raakpunten zoeken, elkaar helpen ! We gaan hier op korte termijn alleen maar voordelen uithalen. Ook in Vlaanderen zullen er rampen passeren, weet dat. Ik heb geen glazen bol maar het komt er, reken er maar op.