Neergedaald, zachtjes in de aarde verdwenen
Etmaal verdonkerd, de maan is verschenen
Geen schaduw in de straten, ’t zonlicht gedoofd
Een kudde schapen op weg, nieuwe dromen beloofd
Nagenoeg geen kleur meer te bespeuren
Zwarte gat, het etmaal begint te verscheuren
Echo’s vervagen, stilte heeft z’n laatste woord gezegd
Sommigen blijven hangen, aan het leven gehecht